Un anxo de loito na tarde quente

A sociedade rexeita os solitarios, e as cidades ódianos, con disimulo no inverno, definitivamente no bochorno. As terrazas son un dos meirandes enganos posibles para un non fumador e algo reticente ás relacións sociais a calquera custo. Se o sodes, nunca vos confiedes: por baleira que pareza e silencioso que estea o bar ó que pertence, é sentar, tratar de esquecer en que mundo vivides, e que se encha vinte minutos despois ou menos de xente a falar con moito entusiasmo e un cigarro na man do menos relevante, nin sequera divertido, que se poida imaxinar.

Pensaba eu nisto un domingo aí atrás, nunha terraza do Campo Castelo. Xa digo que o verán non nos atura, e non conforme con isto, e a semellanza dos festivos o ano enteiro, aínda nos escaralla esas rutinas que fan a vida soportable. Desta vez a tranquilidade non botara nin vinte minutos: xa estaba o demo presente cando cheguei. Eu trataba de reler nunha noveliña negra de Boris Vian de ritmo anfetamínico e falar desenfadado dos personaxes, narrador inclusive, todo moi axeitado para o tempo. Ó meu carón había dúas almiñas entusiasmadas coa raiola máis pequena de sol. Dous fulanos fracos coma garabullos a falar e falar e falar de nada. Sempre me fascinou esta capacidade de abstracción do mundano, igual porque nos fascinan as habilidades das que carecemos. Un deles falaba non sei que dos gustos de seu mozo, e de que gustaba (el, non o mozo) de usar “minibañador” na praia. Como, por se fora pouco, non deixaban de aparecer barrigáns de cara rubia a fumar na porta do bar, xusto ás miñas costas, non puiden evitar prestarlle atención, a el e máis ás súas caneliñas torradas. Eu, dentro dun minibañador, de seguro parecería unha estatua do Museo de Madame Tussaud, e porén, considerando o meu tren inferior case de futbolista, compadecín a quen tivera que ver aquel corpo de paxariño que non dera fuxido dunha queima do monte deixando moi pouco á imaxinación.

Erguíase un algo de vento e eu ía en camisa. E o aire todo fedía ó fume do tabaco. E aqueles dous grallando, máis ca falando; tiñan esa caste de voces desagradables por exceso de énfase predeterminado. E eu non pasaba das cinco páxinas. Para desgraza meirande, a camareira, comigo bastante seca como é habitual no gremio, achegábase a eles e veña darlles conto. Acabaron mesturados os minibañadores (a almiña insistía moito nisto sen que ninguén lle preguntara) co trikini que pretendía lucir ela con certa moza que era culturista ou practicante de fitness ou cousa semellante que andaba cun coñecido deles dous. E nisto que o do minibañador mudou o disco: agora deulle a teima con que a tipa acabaría por volver hetero ó fulano (ó que andaba con ela). Aí xa perdín o fío por enteiro, así que non vos conto máis.

Botei todo aquel tempo tendo conta de min mesmo. Nun día no que o único que desexaba era calma de morte, tiña unha gana tola de esganar alguén. Ollaba de cando en vez á outra banda da terraza. Alí estaba sentado, ó comezo, Piantao, antes coñecido coma Bordell e outros alcumes, o artista. Sucedeu algo curioso: estaba alí, vestido de loito, mirando para a rúa de pedra silenciosa con aire indolente á primeira ollada, e á segunda tamén. Á terceira xa non, nin na terraza, nin en ningures. Esvaera coma un fantasma.

Aquela ultima visión un algo irreal modificoume de xeito decisivo a tendencia anímica. Serenoume case por completo. E cando o prosma estaba a repetir por millenta vez o de “LO VA A HACER HETERO, TÍO”, souben o que debía facer. Volvínme cara eles e pousei nas súas cariñas de coiro vello unha mirada longa e severa, para de seguido devolver amodo a cabeza á súa posición previa e abaneala mansamente. Do seu intre en silencio deducín que se decataran.

Piantao posibilitou, como ás veces sucede na vida, a realización dun acto construtivo (para o caso, insinuar a quen o ignora o que son a educación e o bo gusto, ou sequera o que non son) e non, como en pricipio é sempre máis doado, dun destrutivo.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s